आभाळासारखे
सद्गुरू माझे
प्रेम तयांचे
आभाळमाया

तापत्रयांचा
जाच मज कैसा
अखंड असता
कृपेची छाया

वात्सल्य त्यांचे
सागरा इतुके
सोडता न ये
धरिता हृदया

दयेचे उदधी
पाहती भक्ति
अन्य नच काही
लागे अर्पाया

सेवा जरी पूर्वी
नसे मज घडली
तरी करुणानिधी
मज स्वीकारीया

गत पुण्ये सारी
फळासि आली
तेव्हा लाभली
ही आभाळमाया

[social_warfare]